‘Liefhebben en verliefd zijn betekent minder verdwalen’.
—  Fleur Bourgonje

︎
Fleur Bourgonje (Achterveld, 1946) woonde en werkte sinds 1968 achtereenvolgens in Frankrijk, Chili, Argentinië en Venezuela. Vanuit haar huidige woonplaats Amsterdam bereisde ze verschillende continenten, voornamelijk om indrukken voor haar werk op te doen. Sinds haar debuut ‘Spoorloos’ publiceerde ze romans, verhalen en poëzie. Haar laatste dichtbundels zijn ‘Hartenbeest’ en ‘Pitten schieten’, de meest recente romans zijn ‘Uitval’ en ‘Liefde, liefde’.
Haar werk werd o.a. vertaald in het Duits, Engels, Frans, Italiaans, Spaans, Servisch en Bosnisch.


Fleur Bourgonje over haar werk:
Mijn werkterrein is, ongeacht het genre, het spanningsveld tussen het bewuste en onbewuste, het zichtbare en het onzichtbare, het verwoorde en het onuitgesprokene. Tussen de verlangens van het individu en de soms dwingende eisen van moraal en maatschappij.

In een roman of verhalen kan ik een denkbeeldige wereld scheppen en personages naar mijn hand zetten, verborgen gevoelens, gedachten en driften belichten, het werkelijke en gedroomde leven in kaart brengen. Bovendien kan ik iets ‘maken’, een geschiedenis op een ambachtelijke manier in elkaar zetten, technische hindernissen opwerpen en overwinnen. Het is te vergelijken met het smeedwerk van mijn voorouders: ijzer – de taal – smeden naar mijn wil in het vuur van de verbeelding –, daarna vaste vorm geven in het water van de koelbak: de rede.

Het schrijven van gedichten heeft, meer dan proza, te maken met het verwoorden van de hoogsteigen blik, het werkelijke ‘zien’. Niet het ‘kijken’, maar het onmiddellijke ‘zien’. Terwijl tegelijkertijd het ludieke aan bod komt, het spel met de taal, met klank en ritme. En, in het beste geval, het spel met mezelf, en met het leven.

Een meer prozaïsche drijfveer is, maar even waar: al schrijvend greep houden – of krijgen – op de complexiteit van het/mijn leven vanuit het perspectief van de eindigheid, het finale afscheid.


︎
Meer
www.fleurbourgonje.nl